Sons Of Cult – Revenge - (2026)

 

                        Założony w 2020 roku na Majorce zespół Sons Of Cult należy do grona formacji przywracających ducha tradycyjnego heavy metalu, czerpiąc inspiracje z klasycznego brzmienia przełomu lat 70. i 80. Od początku działalności skład grupy przeszedł kilka zmian. Obecnie trzech z czterech muzyków jest również związanych z doommetalową formacją Golgotha, a najnowszym nabytkiem zespołu jest wokalistka María J. Lladó, która dołączyła do niego w 2025 roku, zastępując wcześniejszych męskich frontmanów. Debiutancki album "Back To The Beginning" ukazał się w 2023 roku, po czym grupa zaprezentowała dwie EP-ki, w tym "Live From Groove" z początku 2026 roku, zawierającą zapis koncertu w Bilbao w Hiszpanii. We wrześniu zespół zamierza powrócić z drugim albumem studyjnym zatytułowanym "Revenge". Nowy materiał ma być kolejnym wyrazem siły odradzającej się sceny tradycyjnego heavy metalu, która coraz śmielej nawiązuje do złotej ery gatunku, jednocześnie nadając klasycznym wzorcom świeżą energię. Sons Of Cult zamierzają dołożyć własną porcję ognia do tego nurtu i umocnić swoją pozycję wśród jego współczesnych przedstawicieli. 

 

                    Utwór "Steel Miles" to klasyczny, energiczny heavy metal osadzony w tradycji lat 80., oparty na wyrazistych riffach, melodyjnych partiach gitar i mocnej sekcji rytmicznej.  Słychać w nim inspiracje tradycyjnym brytyjskim heavy metalem, szczególnie stylistyką zespołów Iron Maiden i Saxon. Warstwa tekstowa opowiada o życiu w trasie koncertowej, niekończących się kilometrach pokonywanych między występami, poświęceniach oraz pasji, która pozwala muzykom niezależnych zespołów metalowych wytrwać mimo trudności. To hołd dla koncertowego stylu życia i bezwarunkowego oddania muzyce metalowej. Piosenka "Our Heroes Never Die" to melodyjny, hymnowy heavy metal z wyraźnymi wpływami klasycznej szkoły lat 70. i 80. Utwór napędzają mocne gitarowe riffy, dynamiczna sekcja rytmiczna oraz efektowne partie dwóch gitar, które nadają kompozycji charakterystyczną energię i przestrzeń. Wyrazisty wokal Maríi J. Lladó dobrze współgra z chwytliwym refrenem, a rozbudowane solówki podkreślają tradycyjny charakter nagrania. Słychać inspiracje twórczością takich zespołów jak Iron Maiden, Judas Priest, Saxon i Accept. Zespół stanowi hołd dla legend heavy metalu, muzyków, którzy ukształtowali historię gatunku i poprzez swoją twórczość wpłynęli na kolejne pokolenia słuchaczy oraz wykonawców. To również wyraz wdzięczności wobec artystów, którzy poświęcili życie muzyce, niezależnie od zdobytej popularności."United" to dynamiczna kompozycja utrzymana w stylistyce klasycznego heavy metalu z wyraźnymi naleciałościami hard rocka. Jej podstawę stanowią chwytliwe gitarowe riffy, energiczna sekcja rytmiczna oraz melodyjne partie dwóch gitar, uzupełnione efektownymi solówkami. Charakterystyczny wokal Maríi J. Lladó nadaje całości wyrazistości, a rytmiczny refren podkreśla koncertowy potencjał utworu. Brzmieniowo zespół nawiązuje do tradycji heavy metalu lat 70. i 80., czerpiąc z klasycznego nurtu NWOBHM oraz twórczości takich formacji jak Iron Maiden i Saxon. Kawałek "Never Too Late"  to energetyczny, melodyjny heavy metal mocno zakorzeniony w stylistyce lat 80. Kompozycję napędzają wyraziste gitarowe riffy, dynamiczna sekcja rytmiczna oraz efektowne dialogi dwóch gitar, uzupełnione melodyjnymi solówkami. Mocny wokal Maríi J. Lladó dobrze współgra z podniosłym, łatwo wpadającym w ucho refrenem o wyraźnie koncertowym charakterze. Brzmienie utworu nawiązuje do klasycznego heavy metalu i tradycji New Wave of British Heavy Metal, stawiając na gitarowe melodie, energię oraz chwytliwe harmonie. Zespół  opowiada o realizowaniu marzeń mimo upływu lat i zmieniających się okoliczności życiowych. Przedstawia historię osoby, która wciąż pragnie spełnić swoje wieloletnie marzenie o graniu w zespole heavy metalowym, tworzeniu własnych utworów i rozwijaniu muzycznej pasji. To motywujący przekaz o odwadze, determinacji i przekonaniu, że nigdy nie jest za późno, by rozpocząć nowy rozdział życia. Numer "Chasing The Dream" to melodyjny heavy metal utrzymany w klasycznej stylistyce lat 70. i 80., łączący mocne gitarowe riffy z dynamiczną sekcją rytmiczną i rozbudowanymi partiami solowymi.Szczególną rolę odgrywają efektowne solówki, które podkreślają tradycyjny metalowy charakter nagrania. Słychać tu inspiracje klasycznym heavy metalem, w tym twórczością Iron Maiden, Saxon i Judas Priest. Zespół koncentruje się na dążeniu do realizacji marzeń, wytrwałości i podążaniu własną drogą mimo przeciwności. Utwór podkreśla znaczenie pasji, determinacji oraz konsekwencji w osiąganiu wyznaczonych celów. Utwór "We Are Not Alone" to dynamiczny, melodyjny heavy metal mocno osadzony w tradycji New Wave of British Heavy Metal. Kompozycję napędzają wyraziste gitarowe riffy, sprężysta sekcja rytmiczna oraz harmonijne partie dwóch gitar, uzupełnione efektownymi solówkami. Utwór ma bardziej podniosły i optymistyczny charakter, a jego energiczny przebieg podkreśla mocny wokal Maríi J. Lladó. Brzmieniowo nawiązuje do klasycznego metalu lat 70. i 80., przywołując stylistykę takich zespołów jak Iron Maiden i Saxon. Zespół niesie przesłanie nadziei, wzajemnego wsparcia i solidarności w obliczu przeciwności. Podkreśla, że nawet w trudnych chwilach nie jesteśmy sami, a wspólna pasja, wiara we własne możliwości i poczucie przynależności pomagają pokonywać przeszkody. Piosenka "Hate Me" to najspokojniejsza i najbardziej emocjonalna kompozycja na albumie Revenge, utrzymana w konwencji rockowej ballady z elementami klasycznego hard rocka. Utwór rozwija się w wolniejszym tempie, opierając się na nastrojowych partiach gitar, subtelnej sekcji rytmicznej i wyrazistej linii wokalnej Maríi J. Lladó. Stopniowo narastające napięcie, melodyjne gitarowe partie oraz bardziej dramatyczny charakter nadają kompozycji melancholijny i refleksyjny wymiar. W warstwie stylistycznej można dostrzec inspiracje rockowymi balladami lat 80. i 90., w których ciężar gitar łączy się z emocjonalnym przekazem. Zespół koncentruje się na trudnych relacjach międzyludzkich, odrzuceniu, bólu i poczuciu niezrozumienia. Kompozycja "Paranoia" to klasyczny heavy metal z wyraźnymi wpływami hard rocka i tradycji New Wave of British Heavy Metal. Utwór rozpoczyna się melodyjną partią gitarową, która wprowadza w dynamiczną kompozycję opartą na mocnych riffach, energicznej sekcji rytmicznej i efektownych solówkach. Charakterystyczne harmonie gitarowe, zmienne tempo oraz wyrazisty wokal Maríi J. Lladó nadają całości tradycyjny, lekko surowy charakter. Słychać tu inspiracje brytyjskim metalem lat 80., szczególnie twórczością Iron Maiden i Saxon. Zespół koncentruje się na paranoi, narastającym niepokoju, podejrzliwości i poczuciu zagrożenia. Przedstawia stan psychicznego napięcia, w którym strach i nieufność zaczynają wpływać na sposób postrzegania rzeczywistości.

 

                    "Revenge" zespołu Sons Of Cult to album głęboko zakorzeniony w tradycji klasycznego heavy metalu lat 70. i 80. Materiał łączy mocne gitarowe riffy, melodyjne harmonie dwóch gitar, dynamiczną sekcję rytmiczną oraz efektowne solówki, czerpiąc inspiracje z twórczości takich formacji jak Iron Maiden, Judas Priest, Saxon i Accept. Osiem kompozycji wyróżnia się chwytliwymi refrenami, tradycyjnym metalowym brzmieniem i wyrazistym wokalem Maríi J. Lladó, która wnosi do muzyki zespołu dodatkową energię i charakter. Obok dynamicznych, pełnych gitarowej ekspresji utworów znalazło się miejsce na bardziej emocjonalną balladę „Hate Me”. Warstwa tekstowa koncentruje się na miłości do heavy metalu, muzycznej pasji, wytrwałości i realizowaniu marzeń mimo przeciwności. Nie brakuje również odniesień do legend gatunku, metalowej wspólnoty oraz wartości, które od pokoleń łączą fanów ciężkiego grania. "Revenge" stanowi hołd dla klasycznej odmiany heavy metalu, podkreślając przywiązanie Sons Of Cult do tradycyjnych brzmień, gitarowych melodii i ponadczasowej energii tego gatunku.

Moja ocena: 4/5