Liminal Spirit - Forfeiture Hymns - (2026)

 

                    Od debiutanckiej EP-ki zatytułowanej "Liminal Spirit" z 2024 roku, przez atmosferyczne poszukiwania na wydawnictwie "Pathways" z 2025 roku, po konceptualny album "Unwell", wydany w tym samym roku, projekt Liminal Spirit konsekwentnie rozwija własną tożsamość brzmieniową. Początkowo oparty na hipnotycznych, dronowych strukturach, stopniowo ewoluował w stronę wielowymiarowej fuzji ekstremalnego death metalu, industrialnych tekstur, elektronicznych pejzaży dźwiękowych i psychodelicznych wpływów. Kolejnym etapem tej ewolucji jest zapowiadany na 2026 rok album "Forfeiture Hymns", który rozwija koncepcyjne podejście do muzyki i stawia na rozbudowaną narrację oraz szeroką paletę środków wyrazu. Za projektem stoi multiinstrumentalista Jerry Hauppa, odpowiadający za gitary, perkusję, bas, wokal i programowanie, znany również z działalności w zespołach Northless, Ara, Acanthrophis i Deorbit. W Liminal Spirit łączy doświadczenie zdobyte w ekstremalnym metalu z zamiłowaniem do industrialnych brzmień, dronowych struktur i filmowych aranżacji. Powstaje w ten sposób gęsta, wielowarstwowa muzyka, w której brutalność spotyka się z atmosferyczną głębią, a niepokojące pejzaże dźwiękowe podkreślają jej emocjonalny wymiar. 

 

                    Utwór "A Mother’s Instinct" jest mroczny, łącząca doom metal, industrial z elementami muzyki elektronicznej. Nisko strojone gitary, powolne, hipnotyczne struktury oraz niepokojące faktury dźwiękowe budują gęstą, przytłaczającą atmosferę, przywodzącą na myśl ścieżkę dźwiękową psychologicznego horroru. Warstwa liryczna nawiązuje do postaci Catherine Hastings, zmarłej 24 września 1937 roku, wpisując się w konceptualną opowieść o rodzinnych traumach, przemocy, poczuciu winy i tragicznych konsekwencjach ludzkich działań.  Piosenka "Unwanted" łącząca awangardowy doom metal z elementami industrialu, death metalu i eksperymentalnej elektroniki. Nisko strojone gitary, ciężkie riffy, powolne partie rytmiczne oraz niepokojące efekty dźwiękowe budują gęstą, przytłaczającą atmosferę, w której surowość i dysonanse przeplatają się z hipnotycznymi fragmentami. Tytuł nawiązuje do Phillipa Hastingsa Seniora, zmarłego 12 czerwca 1938 roku, wpisując się w konceptualną opowieść o rodzinnych traumach, odrzuceniu, przemocy i destrukcyjnych konsekwencjach ludzkich działań."The Initiate" to pięciominutowa kompozycja łącząca awangardowy doom metal z elementami industrialu, death metalu i eksperymentalnej elektroniki. Utwór wyróżnia się zmienną dynamiką, zestawiającą pozornie niewinne, dziecięce melodie z ciężkimi gitarowymi partiami, nerwowymi rytmami i coraz bardziej chaotycznymi strukturami. Muzyczna narracja stopniowo nabiera intensywności, oddając narastający strach, dezorientację i desperację. Historia koncentruje się na Tommym Pearsonie, młodym chłopcu pragnącym dołączyć do grupy dzieci kierowanej przez Phillipa. Kawałek "Three" jest osadzony w stylistyce awangardowego, filmowego doom metalu, łączącego ciężkie gitarowe brzmienie z elementami industrialu, drone i eksperymentalnej elektroniki. Charakterystyczne dla projektu nisko strojone gitary, mikrot tonalne rozwiązania, elektroniczne faktury oraz niekonwencjonalne struktury rytmiczne budują gęstą, niepokojącą atmosferę.  Tytuł nawiązuje do Marianne Tierney, zmarłej 19 kwietnia 1953 roku, a jej historia wpisuje się w szerszą narrację o destrukcyjnym wpływie drugiego człowieka, przemocy, obsesji i psychologicznych konsekwencjach traumatycznych doświadczeń. Numer "Apoptosis" utrzymany w stylistyce awangardowego, filmowego doom metalu, łączącego ciężkie, nisko strojone gitary z industrialnymi fakturami, eksperymentalną elektroniką.Tytuł nawiązuje do Elizabeth i Christophera Collinsów, zmarłych 20 listopada 1963 roku. Ich historia wpisuje się w konceptualną opowieść albumu o osobach, których losy zostały tragicznie naznaczone przez Phillipa Hastingsa. Utwór "Ensnarer’s Lament" łączy awangardowy doom metal z elementami industrialu  i elektronicznych eksperymentów. Ciężkie, nisko strojone gitary, dysonansowe harmonie, nieregularne struktury rytmiczne oraz niepokojące faktury dźwiękowe budują klaustrofobiczną atmosferę, w której surowość i przytłaczający ciężar przeplatają się z bardziej hipnotycznymi fragmentami. Tytuł nawiązuje do detektywa Michaela Thorntona, a jego historia wpisuje się w mroczną, konceptualną narrację albumu, skupioną na przemocy, obsesji, manipulacji. Piosenka "Two"  utrzymana w stylistyce awangardowego, filmowego doom metalu, łączącego ciężkie, nisko strojone gitary z elementami industrialu, death metalu i eksperymentalnej elektroniki. Utwór nawiązuje do Francine Hastings, zmarłej 24 października 1981 roku, i stanowi część konceptualnej opowieści o osobach, których życie zostało tragicznie naznaczone przez Phillipa Hastingsa. Kompozycja "Do No Harm" utrzymana w stylistyce awangardowego, filmowego doom metalu, łączącego ciężkie, nisko strojone gitary z elementami industrialu, death metalu i eksperymentalnej elektroniki. Utwór opowiada historię Alice Weaver, której los został tragicznie naznaczony przez Phillipa Hastingsa. Kawałek "Sins Of The Father" łączący awangardowy doom metal z elementami industrialu, death metalu i eksperymentalnej elektroniki. Utwór opowiada historię Johnathona Hastingsa, syna Phillipa, który po pogrzebie ojca wraca do rodzinnego domu i odkrywa materialne dowody łączące go z podejrzewanymi od dawna morderstwami. Numer "The Parting Glass" utrzymany w stylistyce filmowego doom metalu, w której ciężkie, eksperymentalne brzmienie ustępuje miejsca bardziej melancholijnej i refleksyjnej atmosferze.Tytuł nawiązuje do Madeline Hastings-Everett, zmarłej 5 grudnia 2025 roku, a utwór stanowi część konceptualnej opowieści o osobach, których życie zostało tragicznie naznaczone przez Phillipa Hastingsa. Utwór "Four" pełni funkcję finałowego epilogu albumu, wpisując się w eksperymentalną stylistykę, opartą na połączeniu filmowego doom metalu, industrialu, drone i elektronicznych faktur dźwiękowych. Jego oszczędna forma stanowi kontrast dla rozbudowanych, ciężkich kompozycji poprzedzających zakończenie płyty. Tytuł nawiązuje do Constance Greene, urodzonej 28 sierpnia 2026 roku, której postać zamyka konceptualną opowieść o losach ludzi związanych z Phillipem Hastingsem.

                     "Forfeiture Hymns" to drugi pełnowymiarowy album amerykańskiego projektu Liminal Spirit, za którym stoi multiinstrumentalista Jerry Hauppa. Materiał stanowi kontynuację i rozwinięcie historii przedstawionej na wcześniejszym krążku "Unwell", tym razem ukazując wydarzenia z perspektywy osób, których życie zostało tragicznie naznaczone przez Phillipa Hastingsa. Całość uzupełniają krótkie, numerowane kompozycje pełniące funkcję muzycznych przerywników i rozdzielające kolejne etapy narracji. 

Moja ocena: 3/5