Anthrax – Cursum Perficio - (2026)

 

                    "Cursum Perficio" to dwunasty album studyjny amerykańskiej legendy thrash metalu, grupy Anthrax, wydany 18 września 2026 roku. Płyta stanowi pierwsze premierowe wydawnictwo zespołu od czasu "For All Kings" z 2016 roku, zamykając tym samym najdłuższą przerwę między albumami w jego historii. Jest to również pierwszy od czasu "The Greater of Two Evils" z 2004 roku krążek nagrany w niezmienionym składzie w porównaniu z poprzednim wydawnictwem. Powrót całej formacji w dotychczasowym zestawieniu podkreśla ciągłość jej muzycznej tożsamości i stanowi kolejny rozdział w wieloletniej historii jednej z najważniejszych grup amerykańskiego thrash metalu.  

 

                    Utwór "Persistence Of Memory" jest w pełni instrumentalny pełniący funkcję krótkiego, klimatycznego wprowadzenia. Brzmienie opiera się na gitarowych motywach, budujących napięcie i mroczniejszą atmosferę, odmienną od typowej thrashmetalowej agresji Anthrax. Oszczędna aranżacja pozwala wyeksponować nastrój i stopniowo wprowadza słuchacza w muzyczny świat albumu. Piosenka "The Long Goodbye" jest w średnim tempie, oparty na ciężkich, gęstych riffach gitarowych, mocnym basie i wyrazistej sekcji rytmicznej. Miarowy groove, melodyjne partie wokalne Joey’a Belladonny oraz rozbudowane fragmenty instrumentalne nadają kompozycji ponury, refleksyjny charakter. Zamiast typowego thrashmetalowego pędu dominuje tu ciężar, przestrzeń i stopniowo narastające napięcie. Tekst Scotta Iana ma bardzo osobisty wymiar i dotyczy jego ojca, który przez osiem lat zmagał się z demencją, zanim zmarł w 2024 roku. Tytuł odnosi się do stopniowego żegnania się z bliską osobą, która wskutek choroby powoli traci pamięć i swoją dotychczasową tożsamość. Kompozycja "It's For The Kids" jest dynamiczna, bezkompromisowa, łącząca klasyczny thrashmetalowy ciężar Anthrax z punkową energią i wyrazistym groove’em. Surowe riffy, mocna sekcja rytmiczna i ekspresyjny wokal Joey’a Belladonny nadają kompozycji buntowniczy charakter. Zespół wyraża gniew wobec przemocy skierowanej przeciwko dzieciom, społecznej bezczynności i pustych deklaracji, podkreślając potrzebę konkretnych działań. Kawałek "Everybody's Got A Plan" łączy klasyczny heavy metal z nowoczesnym groove’em i melodyjnym thrashmetalowym charakterem, tworząc dojrzałą, introspektywną odsłonę Anthrax. Piosenka "The Edge Of Perfection" jest dynamiczna, bezkompromisowa oraz bardzo charakterystyczna. Numer "Infectious" jest ciężki, mroczny, oparty  na gęstych gitarowych riffach, mocnym basie i wyrazistym groove’ie, w której Anthrax rezygnuje z typowej thrashmetalowej szybkości na rzecz wolniejszego, bardziej przytłaczającego rytmu. Melodyjny wokal Joey’a Belladonny kontrastuje z surowym instrumentalnym podkładem, a chwytliwy refren nadaje całości charakterystycznej dynamiki. Zespół porusza temat toksycznych osobowości, manipulacji, kłamstw i destrukcyjnych ideologii, które rozprzestrzeniają się niczym zakażenie. Inspiracją literacką była powieść "Bastion" Stephena Kinga, do której nawiązuje postać Captain Trips i wizja apokaliptycznej zagłady. Utwór "NYC 93" łączący klasyczny thrashmetalowy ciężar z punkowo-hardcore’ową dynamiką. Szybkie, ostre riffy gitarowe, mocna perkusja, wyrazisty groove i chwytliwy refren nadają jej surowy, bezkompromisowy charakter. Tekst stanowi nostalgiczny powrót do Nowego Jorku z 1993 roku, przywołując wspomnienia młodości, koncertów, imprez, przyjaźni i intensywnego życia zespołu. Utwór jest muzycznym hołdem dla tamtych czasów i nowojorskiej sceny metalowo-hardcore’owej. Kompozycja "Cursum Perficio" łącząca klasyczny thrashmetalowy ciężar z mroczną, epicką atmosferą. Gęste gitarowe riffy, mocna sekcja rytmiczna, zmiany tempa i melodyjne partie instrumentalne nadają jej dynamiczny, momentami podniosły charakter. Zespół koncentruje się na życiowej podróży, przemijaniu, osobistych zmaganiach i refleksji nad podejmowanymi decyzjami. Kawałek "T.O.M.B."  łącząca thrashmetalową agresję z nowoczesnym, groove’owym brzmieniem. Masywne, nisko strojone riffy gitarowe, mocny bas i dynamiczna sekcja rytmiczna nadają jej surowy, pulsujący charakter, podkreślony ekspresyjnym wokalem Joey’a Belladonny. Zespół porusza temat zagrożenia, nieufności i presji ze strony otoczenia, a tytuł stanowi skrót od "Target On My Back", symbolizującego znalezienie się na celowniku innych ludzi. Numer "Watch It Go" wyróżnia się ostrymi riffami gitarowymi, szybką perkusją, nieregularnymi podziałami rytmicznymi i gwałtownymi zmianami tempa. Chaotyczna, momentami nieprzewidywalna konstrukcja nadaje jej agresywny charakter, a ciężkie partie instrumentalne podkreślają muzyczną intensywność. Tytuł nawiązuje do charakterystycznego powiedzenia Dimebaga Darrella z Pantery, a sam utwór stanowi hołd dla zmarłego gitarzysty i jego osobowości. Piosenka "My Victory" jest energetyczna,  łącząca klasyczny thrashmetalowy ciężar z hardcore’ową agresją i nowoczesnymi rozwiązaniami rytmicznymi. Ostre riffy gitarowe, dynamiczna perkusja, mocny bas i melodyjny wokal Joey’a Belladonny nadają jej bezkompromisowy charakter, a rytmiczne zwolnienia i rozbudowane solówki urozmaicają aranżację. Zespół  koncentruje się na niezależności, samostanowieniu i prawie do podejmowania własnych decyzji bez oglądania się na oczekiwania innych.

                        "Cursum Perficio" to album, na którym Anthrax łączy charakterystyczny thrashmetalowy styl z elementami heavy metalu, groove metalu, hardcore’u i bardziej eksperymentalnymi rozwiązaniami. Ostre gitarowe riffy, mocna sekcja rytmiczna oraz melodyjny wokal Joey’a Belladonny tworzą brzmienie pełne energii, ciężaru i dynamiki. Materiał przeplata szybkie, agresywne kompozycje z bardziej rozbudowanymi i refleksyjnymi utworami, w których pojawiają się mroczniejsze melodie, zmiany tempa i przestrzenne partie gitarowe. Warstwa tekstowa porusza tematy przemijania, straty, więzi rodzinnych, niezależności i społecznych problemów, łącząc osobiste doświadczenia muzyków z szerszymi obserwacjami dotyczącymi otaczającego świata. Całość zachowuje tożsamość zespołu, jednocześnie pokazując jego różnorodność stylistyczną i gotowość do poszerzania thrashmetalowej formuły.

Moja ocena: 4,5/5