Smoking Snakes – All Lights On - (2026)

 

                    Smoking Snakes słynie z dzikiej energii, scenicznego pazura i brzmienia, które składa hołd złotej erze rocka, a jednocześnie pulsuje nowoczesnym, mocnym sznytem. Debiutem zespół zaznaczył swoją obecność na scenie sleaze metalowej, celując w serca słuchaczy na całym świecie, teraz powrócili z albumem "All Lights On", materiałem dojrzalszym, pełniejszym, jeszcze bardziej świadomym własnej tożsamości. Za produkcję odpowiada Jakob Herrmann, a całość została zarejestrowana w jego kultowym Top Floor Studios, miejscu, które od lat jest synonimem surowej energii, analogowego ciepła i perfekcyjnie uchwyconego rockowego brudu. To przestrzeń, w której brzmienie nabiera charakteru, a zespoły dostają dokładnie ten rodzaj ognia, którego szukają. 

 

                    Utwór "103.1 the Scream - the 80's Late Night Radio Broadcast" jest to radiowe intro na nocną audycję z lat 80, pełne szumu FM, analogowego brudu i teatralnego głosu DJ‑a, tworząc neonowy klimat, jakby słuchacz jechał samotnie autostradą. Piosenka "Don’t Touch" ma w sobie metalowa napięcie, pełne ostrych riffów, opowiadając o wewnętrznym konflikcie, o pokusie, który niszczy. Dużo tutaj przebojowości, chwytliwości w stylu Motley Crue, Ratt, W.A.S.P, czy też Shotgun Messiah, nie zapominając o brudzie i surowości. Kompozycja "Trick Or Treat" to zastrzyk rockowy adrenaliny oraz elektrycznym napięciu. Dużo tutaj bezpośredniego granie z klubowym pulsem, krążąc wokół pokusy, pragnienia, gry między fantazją a rzeczywistością. Wyraźnie słychać tutaj arenowego rocka w neonowym blasku. Kawałek "All I Need" jest bardzo emocjonalny, dojrzały, gdzie brud ustępuje miejsca melodii, przestrzeni, intymności, pokazując nastrojowe brzmienie, gdzie czuć bicie serca, a wokal niesie szczerość bez maski, opowiadając o pragnieniu bliskości. Numer "Look In Your Eyes" opowiada o magnetyzmie, spojrzeniu, które przyciąga i niepokoi, o pożądaniu mieszającym się z niepewnością. Słychać tutaj wpływy Ratt, Dokken, Bon Jovi, W.A.S.P., czy też Sunset Strip. Kawałek "Last Man Standing" kipi przebojowością, zadziornością, oraz jest jak walka o przetrwanie, opowiadając o samotnym wojowniku, oraz konfrontacji z przeciwnościami, o upartym marszu naprzód, gdzie wszystko brzmi jak bojowy okrzyk. Utwór "Screaming For More" jest brudny, szybki oraz w pełnym ataku, opowiadając o głodzie intensywności, o pragnieniu mocniejszych emocji, domagając się adrenaliny. Piosenka "Broken Heart" jest melodyjna, emocjonalna, gdzie gitary prowadzą z lekką melancholią, a wokal brzmi jak nocne wyzwanie, w pełni rockowej przestrzeni, opowiadając o stracie, powolnym składaniu siebie na nowo, słychać tutaj klasyczne inspiracje w stylu Bon Joviego, Def Leppard oraz Dokken, czy też dużo tutaj power balladowego grania i ducha lat 80 - tych. Kompozycja "Nasty & Wild" prezentuje się bardzo dziki, niegrzecznie o pokusach, ryzyku, o wejściu w chaos, który kusi właśnie dlatego, że jest niebezpieczny. Kawałek "Turn On The Lights" jest hymnowy i arenowo rockowe, gdzie gitary błyskają jak neon w pełnym blasku, gdzie riff jest brudny, w podnoszącej formie, wokal brzmi jak manifest o zapaleniu światła, o odsłonięciu prawdy, o zerwaniu z iluzją, o odwadze spojrzenia w to, co dotąd kryło w cieniu. Numer "Pleasure & Pain" balansuje pomiędzy mrok i blaskiem, gdzie zwrotki są chropowate, jak neon w pełnym świetle, opowiadając o dwuznacznej relacji, w której przyjemność splata się z bólem, a magnetyzm między dwojgiem ludzi jest równie kuszący, co niebezpieczny. Album zamyka bardzo krótkie outro w postaci "The Last Nightmare" w mrocznym oraz klaustrofobicznym wydaniu, gdzie krótki cień, przemyka tuż przed świtem, jakby głos z wnętrza ciemności. To finał, który jest niepokojący, duszny, zamykający historię jednym szeptem. 

                    "All Lights On" to neonowa noc zamknięta w rockowej opowieści. Album pulsuje brudnym sleaze‑rockiem i arena‑rockowym blaskiem, prowadząc przez kolejne odsłony tej samej historii: dzikość, głód emocji, pragnienia, rany, przebudzenie i ostatni cień przed świtem. Album brzmi jak jedna długa noc w neonowym mieście, zaczyna się hałasem, przechodzi przez pragnienia i rany, a kończy światłem, które odsłania wszystko.

Moja ocena: 4,5/5