Iconic – II - (2026)

 

                    Zespół Iconic powrócił z albumem "II", dziełem bardziej wyrazistym, cięższym i zdecydowanie spójniejszym niż debiut. Hardrockowa supergrupa w składzie Michael Sweet, Joel Hoekstra, Marco Mendoza, Tommy Aldridge i Nathan James prezentuje tu brzmienie w pełni świadome własnej tożsamości, napędzane przez błyskotliwe partie dwóch gitar, potężną sekcję rytmiczną i imponujący wokal. Sercem albumu jest elektryzujący duet gitarowy Joela Hoekstry i Michaela Sweeta. Obaj muzycy tworzą tu wyjątkowo zgrany tandem, serwując porywające melodie, efektowne solówki i mocarne riffy, które łączą techniczną wirtuozerię z autentycznym hardrockowym pazurem. Fundamentem całości pozostaje sekcja rytmiczna w składzie Tommy Aldridge i Marco Mendoza. Jej potężny, nieustępliwy groove nadaje albumowi energię, stabilność i charakter, prowadząc materiał z siłą, która podkreśla rockowy temperament Iconic. 

 

                    Utwór "Cry No More" jest od samego początku bardzo energetyczny oraz oparty na melodyjnym hard rocku, gdzie słychać wyraźnie wewnętrzny rytm walki, gdzie AOR łączy się z filmowym blaskiem, opowiadając o odmowie poddania się, jest tutaj dużo emocji, ale bohater nie pozwala im przejąć kontroli. Piosenka "All I Want" ma w sobie dużo melodyjności, oraz mocne riffy podszyte napięciem, gdzie bohater wie, czego chce, i mówi to bez pozorów z rockową determinacją. Kompozycja "Open My Eyes" ma w sobie dużo melodyjnego hard rocka z AOR-ową grą oraz filmowymi elementami, opowiadając, że bohater zaczyna widzieć prawdę, której wcześniej nie dopuszczał do siebie. Kawałek "Tears Keep On Falling" jest podniosły, melodyjny oraz wyrazisty z dużą ilością emocji, opowiadając o przeciążeniu, gdzie łzy nie są słabości. Bohater próbuje utrzymać kontrolę, ale napięcie jest zbyt duże. Numer "Take Me To The Place" ewidentnie atakuje przebojowością, melodyjnością oraz chwytliwością brzmienia. Utwór "S.O.S." łączy ze sobą AOR, klasycznego hard rocka i melodyjność rodem z lat 80 - tych z filmowymi tonami, z niepokojącą grą, opowiadając o punkcie krytycznym. Piosenka "Nothing Left For Me" jest wyrazisty oraz brzmi jak ostatni krok po długiej, wyczerpującej drodze, opowiadając o emocjonalnym wypaleniu. Dużo tutaj dramatycznych tonów i eleganckich harmonii. Kompozycja "Far Away" jest bardziej spokojniejsza, trzymając filmowo - eleganckie granie, o momencie pogodzenia z tym, że pewne rzeczy nie wrócą, chociaż bolą. Kawałek "Valley Of Lost Souls" jest  opowieść o zagubieniu i konfrontacji z przeszłością. Bohater przechodzi przez miejsce, w którym gromadzą się dawne błędy, niewypowiedziane słowa, utracone szanse. Melodyjny hard rock z dramatycznym tonem jest tutaj bardzo obecny, oraz podszyty mrokiem. Numer "Written In The Stars" jest elegancki, filmowy, pełen przestrzeni oraz melodyjnie hard rockowy, gdzie wątpliwości ustępują miejsca świadomości, że wszystko prowadziło właśnie tutaj. To scena jak bohater w końcu rozumie, że jego historia była zapisana od dawna. Album zamyka utwór "Heart Of Stone"  wyraźnie cięższym, surowszym tonie, gdzie wszystko brzmi jak rytm serca, które nie daje się złamać, opowiadając o emocjonalnym pancerzu, pokazując świadomą decyzję, by nie pozwolić sobie na kolejne pęknięcie. 

 

                    Album "II" to spójna opowieść zbudowana z melodyjnym hard rocku o szerokiej przestrzeni i AOR‑owej jasności. Każdy utwór balansuje między świetlistymi harmoniami a cięższym, elegancko podanym riffem. Produkcja jest filmowa, monumentalne akordy, szerokie refreny, dramatyczny ton, który unosi całość jak soundtrack do nocnej historii o walce, przeznaczeniu i wewnętrznych pęknięciach. Album łączy świetlistość z mrokiem, elegancję z ciężarem, nostalgię z nowoczesną produkcją, tworząc spójny, filmowy świat, w którym każdy utwór jest osobnym kadrem, a całość układa się w historię o sile i pęknięciach zapisanych „w gwiazdach”.

Moja ocena: 4/5