Dreamtale - Aetherbound - (2026)

 

                    "Aetherbound" to dziewiąty album studyjny fińskiego zespołu power‑metalowego Dreamtale, wydany niezależnie w 2026 roku. Grupa pozostaje wierna swojemu charakterystycznemu stylowi: melodyjnemu, epickiemu power metalowi zakorzenionemu w skandynawskiej tradycji, pełnemu świetlistych melodii, nastrojowych partii klawiszowych, szybkich gitar i potężnych, unoszących refrenów.
Jednym z najważniejszych elementów tej produkcji jest nowy duet wokalny, Nitte Valo i Jarno Vitri. Valo, znana z wczesnych lat działalności Battle Beast (2008–2012) oraz z Burning Point, wnosi do Dreamtale siłę, wyrazistość i naturalną wrażliwość melodyczną. Co istotne, nie odtwarza stylu z poprzednich zespołów; zamiast tego idealnie wpisuje się w świat Dreamtale, podkreślając jego świetlisto‑epicką naturę i dodając muzyce własny, dojrzały charakter. 

 

                    Utwór "Fairy Dance" jest w pełni instrumentalny, gdzie łączy się symfoniczny power metal z neoklasyczną lekkością, z dużą ilości melodyjności, a klawisze budują przestrzeń, w magiczny sposób. Piosenka "No Tomorrow" jest dramatyczny, gęsta, oraz niesie świadomość, że bohater wie czego chce, opowiadając o momencie granicznym, o tym, że jutro może nie nadejść, a wszystko musi wydarzyć się teraz. Kompozycja "Battleheart" jest power metalowy, bardzo melodyjna, a nawet w rytmie powiedziałbym dyskotekowych, gdzie epickie akcenty błyskają jak stal w ciemności, dodając heroicznego tonu. Kawałek "Helper’s High" atakuje melodyjny power metalem, gdzie epickość i dramatyzm łączą się w spójną całość, nadając pozytywny charakter, gdzie mowa o impulsie pomagania, o uczuciu, które pojawia się. Numer "Tale Of Dreams" tworzy przestrzeń między jawą a fantazją, opowiadając o świecie snów, o wizjach, które pojawiają się tylko na chwilę, o emocjach czystszych niż rzeczywistość, o krainie, która znika, zanim zdążysz ją nazwać. Utwór "Cosmic Play" ma w sobie szerokie melodyjno power metalowe granie, a epickie akordy, dają poczucie kosmicznej przygody, delikatnie akcenty dodają futurystycznego połysku, opowiadając o lekkości, wolności i fantazji, która nie zna grawitacji. Bohater zostawia za sobą ciężar świata i pozwala sobie tańczyć między gwiazdami, w świetlistej, science‑fictionowej przestrzeni pełnej ruchu i wyobraźni. Piosenka "See You Again" ma w sobie nastrojowość, melancholię oraz melodyjne power metalowe uderzenie, które rusza w taneczny rytm, opowiadając o chwilowym rozstaniu, z obietnicą, że jeszcze wróci. Kompozycja "Mirror Mirror" ma w sobie niepokój, tajemniczość, emocje podszyte cieniem, gdzie neoklasyczne ornamenty błyszczą jak światło na tafli szkła, eleganckie i precyzyjne, dodając utworowi wrażenia podwójnej perspektywy, opowiadając o konfrontacji z własnym odbiciem, o iluzji, prawdzie, pęknięciach, które widać dopiero w lustrze. Kawałek "The Wave Of Time" jest spokojny, refleksyjny, z wyraźną elegancją i lekkością, opowiadając o przemijaniu, o fali czasu, która niesie wspomnienia, decyzje, straty i nadzieje. Utwór "Blackwind Arms" prezentuje dynamizm, uderzenie oraz epickość w bojowym charakterze, a neoklasyczne granie błyszczą, w power metalowym uderzeniu. Piosenka "License To Live" jest epicka, dramatyczna, świadoma, opowiadając o wolności, o chwili, w której bohater przestaje żyć cudzymi oczekiwaniami i wybiera własną drogę. Kompozycja "Turn The Tide" trzyma się melodyjnego metalu o epickim brzmieniu, tóre rośnie jak nadchodząca fala, opowiadając o odwróceniu losu, oraz o chwili, w której bohater przestaje płynąć z nurtem i zaczyna walczyć o własny kierunek. Album zamyka kawałek "Thunderpath" ma w sobie elektryczne brzmieniu, które pulsuje jak powietrze tuż przed uderzeniem pioruna, a akordy tworzą atmosferę napięcia oraz żywiołowości. Bohater idzie naprzód mimo chaosu, pewny, nieustępliwy, jak ktoś, kto zna swój cel i nie zatrzyma się, choć wokół huczy burza

                    "Aetherbound" to album, który działa jak podróż przez świat światła, magii i kosmicznej energii, pełen melodyjnego metalu, szerokich aranżacji i filmowej dramaturgii. Dreamtale buduje tu opowieść o przejściu między wymiarami, o sile wyobraźni, o bohaterach, którzy balansują między rzeczywistością a światem eterycznym. Całość jest jasna, epicka, elegancka, ale z cieniem pod powierzchnią. 

Moja ocena: 4,5/5