Myrath – Wilderness Of Mirrors - (2026)

 

                    "Wilderness Of Mirrors" to opowieść o świecie, w którym nic nie jest tym, czym się wydaje. Myrath kreśli tu monumentalny pejzaż dźwiękowy: orientalny puls splata się z progresywną dramaturgią, a metalowa elegancja tworzy atmosferę jak z nocnego miasta odbitego w tysiącu luster. To siódmy album studyjny tunezyjskiego zespołu progresywno‑metalowego, świadectwo ich dojrzałości i konsekwencji w budowaniu własnego, rozpoznawalnego języka. Autorem większości tekstów są Kevin Codfert i Zaher Zorgati, którzy od lat tworzą literacki kręgosłup muzyki Myrath. Wyjątki stanowią "Still the Dawn Will Come", napisany wspólnie przez Codferta, Zorgatiego i Martina Pagaarda Wolffa, oraz "Echoes Of The Fallen", którego autorem jest Malek Ben Arbia. Muzykę skomponował zespół, z jedynym odstępstwem w postaci "Edge Of The Night", powstałego we współpracy z Radhim Chaoualim. 

 

                    Utwór "The Funeral" jest hymnem o śmierci, ale zespół buduje to wszystko na ciężkich, ale eleganckich gitarach w orientalnym dla siebie stylu, opowiadając o przejściu oraz pożegnaniu, ukazując śmierć jako przemianę z filmowym rozmachem, progresywnością oraz bliskowschodnią tradycją. Piosenka "Until The End" tworzy brzmienie podobna do marszu przez pustynny zmierzch, pełen godności, opowiadając o wytrwałości, lojalności oraz więzi, pokazując walkę bohatera zamiast ucieczki. Gościnnym udziałem wokalistki Elize Ryd dodaje tutaj kolorytu. Kompozycja "Breathing Near The Roar" prezentuje tutaj progresywną dynamikę, orientalny puls, ze sceną napięcia tuż przed wybuchem, jest to opowieść o przebudzeniu w chaosie, oraz sile większej niż człowiek. Kawałek "Les Enfants Du oleil " to francuski tytuł oznaczający Dzieci Słońca, pokazując narodziny światła, oraz ludziach niosących jasność, odwadze oraz prawdzie z gracją z chóralnymi śpiewami dzieci, eleganckimi gitarami, orientalnym rozmachem. Numer "Still the Dawn Will Come" prezentuje orientalne brzmienie po raz kolejny z filmową aranżację, tworząc podniosłe rozjaśnienie horyzontu, opowiadając o nadziei jako sile, przejściu z iluzji do prawdy, z mroku do światła. Epickość oraz tajemnicze granie jest tutaj na wskroś ciekawe. Utwór "The Clown" pokazuje portret człowieka, który żyje za maską, a uśmiech jest jego zbroją. Słychać tutaj masę teatralność, ciężkości, przebojowości oraz dramatyzmu, gdzie napięcie rośnie z każdym krokiem, opowiadając o iluzji, odsłaniając prawdę. Piosenka "Soul Of My Soul" opowiada o miłości, która nie znika, w balladowym wydaniu o refleksyjnym wydźwięku, jest to jak filmowa scena o pamięci, która oddycha w każdym świetle i każdym cieniu, tworząc brzmienie podniosłe, pełne przestrzeni. Kompozycja "Edge Of the Night" ma symfoniczno - progresywne odniesienia z epickim oraz zaraźliwym riffem, który prowadzi bohatera, pozwalając mu decydować, pokazując scenę pełną determinacji. Kawałek "Echoes Of the Fallen" jest zbudowany na solidnej dynamice, tworząc brzmienie jak starcie w półmroku, opowiadając o pamięci upadłych, konfrontacji z cieniem. Całość brzmi jako echo przeszłości, wyznaczając kierunek. Album zamyka numer "Through The Seasons" jest jak długa podróż przez czas, światło, cień oraz emocjonalne pory roku, które wracają, ale nigdy w tej samej formie, w filmowym wydaniu, orientalnych gitarach oraz progresywnością, pełna melancholii i podniosłej elegancji, pokazując przemianę, oraz przechodzenie przez kolejne etapy życia, pamięci z dumą wieńczy krążek. 

 

                    Album "Wilderness Of Mirrors" jest jak nocny labirynt, pełen odbić, które prowadzą i zwodzą jednocześnie. Myrath splata tu orientalny metal z symfoniczną przestrzenią i progresywną dramaturgią, tworząc muzykę szeroką, elegancką, pełną światła ukrytego pod cieniem. Każdy utwór jest jak kolejna sala w tym labiryncie, raz złocista, raz chłodna, raz pełna napięcia, raz spokojna jak oddech po walce. 

Moja ocena: 5/5