Hanging Garden – Isle Of Bliss - (2026)

 

                    Zespół Hanging Garden, działający od 2004 roku, od lat stanowi jeden z filarów fińskiej sceny doom metalu. Konsekwentnie trzymając się własnego rytmu wydawniczego, grupa powraca z najnowszym albumem "Isle Of Bliss", krążkiem, który rozwija ich charakterystyczne, ponure brzmienie, wzbogacając je o bardziej gwałtowne, intensywne akcenty. W efekcie powstaje blisko pięćdziesięciominutowa, głęboko melancholijna opowieść, wciągająca od pierwszych sekund i budująca atmosferę powolnego, ciężkiego światła. Na tle takich formacji jak Swallow the Sun, Rapture czy Insomnium, Hanging Garden poszerza tu swoją paletę środków wyrazu, balansując między doomową masą a post‑metalową przestrzenią. Album, wydany 20 marca 2026 roku nakładem Agonia Records, opiera się na stałym składzie: Mikko Kolari i Jussi Hämäläinen (gitary), Nino Hynninen (instrumenty klawiszowe/pianino), Jussi Kirves (bas) oraz Antti Ruokola (perkusja). Partie wokalne ponownie tworzy małżeński duet Toni i Riikki Hatakka, nadający muzyce charakterystyczny kontrast między growlową głębią a eterycznym chłodem. Za miks i mastering odpowiada Jaime Gomez Arellano, producent współpracujący wcześniej m.in. z Opeth i Ghost, którego zadaniem było uzyskanie brzmienia jeszcze mroczniejszego, cięższego i bardziej przestrzennego niż dotychczas. 

 

                    Utwór "To Outlive The Nine Ravens" już od samego początku atakuje mroczny i agresywnym podejściem, gdzie połączenie melancholijnego doom i death metalu z ostrzejszym chłodniejszym brzmieniem black metalu, jest tutaj gniew i eteryczność, opowiadając o duchowych przejściach, nordycką symboliką kruków. Piosenka "Eternal Trees Of Turquoise" prezentuje mroczną oraz rozświetloną stronę, pomimo eterycznej i melancholijnej gry, z mistyczną naturą o gotyckim wydźwięku zostawiając wrażenie zawieszenia. Kompozycja tytułowa "Isle Of Bliss" jest bardzo surowy, chłodny, z dużą ilością napięcia, pokazując duchową przestrzeni między życiem a śmiercią, gdzie bohater konfrontuje się z własną pustką, nicością. Kawałek "To The Gates Of Hel " jest powolny, gęsty oraz bardzo wyrazisty oparty na chłodnym uderzeniu, tworząc wrażenie nieuchronności oraz nadając charakter konfrontacji, odwołując się do nordyckiej mitologii, jako krainy ciszy, bezruchu. Numer "The Death Upon Our Shoulders" trzyma się surowości, powolnym brzmieniu oraz chłodną przestrzenią, pomiędzy brutalnością a kruchością, prezentując duchową podróż, z egzystencjalną refleksją. Utwór "The Blights Nine" pokazuje gnicie świata, rozkład z eterycznymi partiami growlu, riffów, prezentując skażenie, degenerację, z złowieszczą aurą. Piosenka "Arise, Black Sun" ma hymnowe wydanie o narodzinach mroku, prezentując aurę kosmicznego zaćmienia w post - metalowym wydaniu, ale nie brak tu doom - black - death metalowych zagrań z gotycką zaciągiem, pokazując symbol nowego początku, surowego oraz nieuchronnego. Kompozycja "Her Waning Light" prezentuje przestrzenne granie z powolnym melancholijnym wrażeniem, jakby coś ciągnęło w dół, prezentując opowieść o zaniku, które nie walczy, lecz po prostu odchodzi. Album zamyka kawałek "Beneath the Fallen Sky" prezentuje post - metalowe granie w połączeniu z doomem, black i death metalem, budującej wrażenie ogromu i ruin, pokazując życie po katastrofie, rozciągniętej w czasie, gdzie to wszystko staje się codziennością. 

 

                    "Isle Of Bliss" to album o powolnym zaniku świata, nie w wybuchu, lecz w cichym, rozciągniętym procesie, w którym światło gaśnie, struktury osuwają się, a mrok staje się nową formą istnienia. Hanging Garden kreślą chłodne, mglisto‑monumentalne pejzaże, gdzie doomowy ciężar spotyka się z post‑metalową przestrzenią, a dualny wokal, growl Toniego i eteryczny głos Riikki, prowadzi narrację jak dwa oblicza tego samego zmierzchu. Każdy utwór jest inną odsłoną zanikania, gasnącego światła, skażonego nieba, rozkładu, transformacji. To płyta o świecie, który nie umiera, lecz przechodzi w surowszą, ciemniejszą formę, akceptując ciężar jako element nowego porządku, spokojnego, nieuchronnego, pozbawionego patosu.

Moja ocena: 4,5/5