Flowerleaf - Dreamerie - (2026)

 

                    "Dreamerie" to album, na którym Flowerleaf przechodzi najbardziej wyrazistą ewolucję w swojej dotychczasowej historii. Brazylijsko‑niemiecki zespół porzuca lekkość i baśniową jasność debiutu na rzecz mroczniejszego, cięższego i bardziej nowoczesnego brzmienia, w którym symfoniczne aranżacje nie są już dekoracją, lecz integralną częścią emocjonalnego rdzenia. To płyta zbudowana na kontrastach, między snem a przebudzeniem, delikatnością a agresją, filmową przestrzenią a metalową bezpośredniością. 

 

                    Utwór "Sandman" który łączy symfoniczne elementy z metalową muzyką, z mocnymi gitarami, emocjonalnymi tonami, z dużą ilością dynamicznego podejścia, opierając się tekstowo na symbolice snu i ucieczki, balansując na granicy jawy i iluzji. Powracają motywy poszukiwania przeznaczenia. Piosenka "The Wake" stawia na filmowe i cięższe aranżacje z bardziej mocniejszą energią oraz narastającym napięciem z wyraźnym emocjonalnym ciężarem, podkreślając motyw przebudzenia po katastrofie. Kawałek "No Breaks" ma w sobie nowoczesne oblicze z filmowym aranżacjami oraz symfoniczne odniesienia z napędzającą się grą z dużym impetem oraz poczuciem determinacji, opowiadając o przekraczaniu własnych ograniczeń, odrzucenie stagnacji. Numer tytułowy "Dreamerie" łączy ze sobą filmowo - symfoniczne brzmienie z nowoczesnym metalowym brzmieniem, o baśniowej aurze z dużą ilości emocjonalnego grania, podkreślając motyw przejścia między rzeczywistością a wyobraźnią. Utwór "Shoot For The Stars" podnosi na duchu, opierając się na energetycznym podejściu z filmowymi orkiestracjami, tworząc wrażenie emocjonalnej klarowności o przekraczaniu własnych granic z dużą ilością determinacji. Piosenka "Melancolia In Em" ma w sobie nastrojową melancholią z klimatem smutku, zadumy oraz stonowania oraz subtelnej melodii. Kawałek "Silksong" trzyma się dynamiki, intensywności oraz szybkiego podejścia z lekkością oraz wyraźnym napięciem pełnym energii z determinacją i iskrą, opowiadając o wychodzeniu z pułapki oraz zrywaniu się z więzów. Numer "Dreamcatchers" z mistycznym i symbolicznym oblicze, łączy nowoczesny symfoniczny metal z bardziej eterycznym niemal rytualnym klimatem z dużą ilością przestrzeni. To opowieść o odzyskiwaniu kontroli nad własnym snem, losem i własną tożsamością. Album zamyka utwór "Falling To The Sky" mający kosmiczny rozmach, w których orkiestracje i syntezatory budują wrażenie lotu, opowiadając o odwadze oraz przekraczaniu własnych barier, aby odnaleźć właściwą drogę. 

                    "Dreamerie" to dojrzały, mroczniejszy i nowocześniejszy etap w brzmieniu Flowerleaf. Zespół wzmacnia metalowy fundament, stawia na cięższe gitary, dynamiczną perkusję i bardziej selektywną produkcję, a orkiestracje wykorzystuje jako tło budujące dramaturgię. Wokal Vivs Takahashi jest pełniejszy i bardziej ekspresyjny, prowadząc przez atmosferę balansującą między snem a rzeczywistością. Album wyróżnia się spójnością, intensywnością i wyraźnie zarysowaną tożsamością, otwierając nowy rozdział w twórczości zespołu.

Moja ocena: 4/5